Бұл өлең, “Қара дорбаға” арнап шығарған Нұрғисаның туындысы:

Интернатта қара нанды жеп едім,
Көк дорбамды қара екен демедім,
Тіл қатпайсың дорбам неге кешелі,
Дертің қайсы, не болды екен керегің?

Қаусаған, қасіретті қара дорба,
Қазақстанда түсерсің сара жолға…
Бәсеке қызып жатыр сені алуға,
Өзіңдіііі тапсырмасқа шара бар ма…

Күн қайда терлеп ішер қызыл шайды,
Сен үшін небір блогшы “қыжылдайды”…
Өзіңе лайықты адам табылды ма,
Аралааап қайтайыншы Қызылсайды…

Рига жақты кезіп жүр,
Талай қазақ блогшылар.
Талқан, құртты езіп жүр,
Тамаққа реніш жоқ шығар…

Қона қалған бойыңааа, құндыз бөрік дорбам-ай,
Неғып жүрмін бұл блогта бір өзіңді қорғамай, дорбам-ай…
Бүрісіп ап жатырсың, тіл қатпастан бұртиып,
Кімге барғың келеді, айтсаңшы тез сорламай, дорбам-ай

Аппақ дорба, көк дорба,
Қара дорба, көп дорба…
Әлде ауырып қалдың баааааа,
Көрсетейін доқтырға, доқтырға…