Чынында эле ала качуу азыркы кездин орчундуу маселердин бири. Ошондой эле биздин салттардын ичинен адам укугун сыйлабаган жана адилетсиз салт деп эсептейм.Көбүнчө ала качуу жоруктарын тааныштарыман угуп калам. Кееде жаш жигиттер кызды жакындан тааныбай туруп деле, бир той-топурда же туулган күндө көргөн жеринен эле алып качат экен. Алар окуяларын чоң эрдик кылгандай айтып беришет. Бир жагынан алардын кантип ала качканы көп күлкүлүү болот, бирок эркектер арасында кыздын тарабы көп деле эске алынбайт. Аны угуп ойго батасын: «Ушул да боло бу эми. Бири бирин жакындан билбесе… экоо кантип турмуш куруп кетет?».Бирде кимдендир угуп калдым «Алакачуу – бул лоторея, утушуң же уткузушуң белгисиз,» -дегенди. Утуш же уткузуу деген эми эркек кишинин позициасынан караганда алып качкан кыздын ички мүнөзү кандай болуп чыгышы күмөн деген. Кееде алып качуу – бул базарда дарбыз тандаганга да окшоп кетет: же аябай ширеси тамган таттуу болушу мүмкүн же али жетиле элек сумсак дарбыз болушу мүмкүн. Кыскасы, турмуш курууда тобокелчилик эң эле жакшы жолдордон эмес.Бир жагынан ала качуу бул жигиттердин эле тескери сапатын көрсөтөт. Алып качкан жигиттер көбүнчө кимдер? Менин билишим боюнча алар өзүнө ишенбеген, «кыздын алдына барып колун сурагандан көрө кара жерге киргеним оңой» дегендер. Чыныгы жигит болгондон кийин, эгер бир кызга көңүлү түшсө же аны менен турмуш кургусу келсе, алып качуусуз деле ийгиликке жетишсе болсо керек. Аны ар бир эркек билсе керек. Буга Айкөл Манас да Каныкейдин колун суроо менен мисал болгон.