Бишкек, Бишкек… Билбегенге биздин шаар,Бирге – чылбыр, экисине –тизгин шаар.Бир карасаң калдай каалга, кан сарай,Бир карасаң кара баткак, мискин шаар.Көдөөсү көп, көр-жер тарткан көлүк шаар,Көздүү жактан келип түшсөң “өлүк” шаар.Байкушуна – базар, мазар, баш паанек,Байларына – байлык, айлык, өрүкзар.Милийсасын тизип алып таңгактап,Бир көчөсүн жууп-жуктап, ардактап.Өйүз-бүйүз эл шыкалган ал жерденӨкмөттүк колонна өтөт дардактап.Миң көчөсүн жылда жамайт жырыйган,Маршрутка көп, машина көп чымындан.Үйгө барып чөнтөгүңдү аңтарсаң,Колу чыгат МАИлердин шымыңдан.“Артис тамдар” салынганы салынган,Антсе деле шаар болуудан жаңылган.Белден өйдө келе бакан кыштактар,Белден ылдый ала бакан айылдар.Уркуюшуп арасынан муз-кардын,Варикозу сыяктанып буттардын.Ташын-кумун тээп салып асфальттынТамырлары качып барат дубдардын.Тиштериңдин баары металл коронка,Бишкегиңдин баары бензоколонка.Азыр бул шаар махабаттын шаары эмес,Бир жиндинин колундагы воронка.Ээсиз үйүн кытайларга толтурган,Эри да жок, эли да жок кол сунган.Бишкек мага кемпир болуп элестейтЭски-ускусун сатып бурчта олтурган…